Czas relaksacji

- Myszo, ubieraj się. Znowu spóźnisz się na śniadanie.
- Nie mogę. Teraz się relaksuję, żeby mieć siłę szaleć w przedszkolu.

RALUKO

- Zobacz, napisałam OKULARY! - Natka, pokazując kartkę z wyraźnym napisem RALUKO. (Ale żadna literka nie była lustrzana, co na początku się często zdarza!)

Bo ja jestem starsza i wiem wszystko!

- Co tu masz? A, orzeszki.
- To się nazywa nudat.
- Nugat, Franiu - wtrąca Mama.
- Nugat.
- Czy możesz przestać mi tłumaczyć? Bo ja wszystko wiem pierwsza od ciebie. Bo ty wcześniej chodzisz spać, a ja później!*
*W rzeczywistości chodzą jednocześnie i na ogół Natka zasypia pierwsza.

Rozczarowanie Królika

- Mamo, zbuduj mi samochodzik z klocków.
- Proszę.
- Ale mamo! On nie taki miał być! On miał mieć takie o tu!
- Acha, to proszę.
- Ale MAMO! Znowu źle zrobiłaś! No nie umiesz?
- Wygląda na to, że nie umiem.
- Ja nie chcę takiej mamy, co nic nie rozumie!
- Hmm... chyba nie możesz mnie wymienić.
- Tata mógł cię urodzić inną!

Skojarzenia

- O, ten pan wygląda zupełnie jak przyjaciel Luke'a Skywalkera! - zauważyła Mysz rzucając okiem na pierwsze sceny "Air Force One" (zamiast biec do kąpieli oczywiście).
Cóż - Han Solo wiecznie młody!
PS.
- Mamo, jak będę duży, to sobie kupie taki samolot, tylko duży - zauważył Królik rzucając okiem na dalsze sceny (już po kąpieli).
I na tym kończąc Mamotwór pogonił MysiKróliki do snu.

Pyskowania czas rozpoczęty. Uroczyście

- Natko, proszę do kąpieli.
...
- Natko, proszę do kąpieli.
...
- Natko, do kąpieli!
...
- NATALIO! NIE ROZUMIESZ? DO WANNY!
- Co się tak na mnie wydzierasz, mamo?
- Bo nie zwracasz na mnie uwagi!
- E tam, możesz się na mnie wydzierać ile chcesz, a ja i tak zrobię co będę chciała.

--

- Franiu, jeśli nie przestaniesz, nie będzie Ben Tena!
- A ty nie będziesz miała Faktów!

Grzegorz

Zwykły dzień. W pracy akurat tylko ja i MaryKate. Cisza. Nie mogę znaleźć pliku z rozliczeniami telefonicznymi. MaryKate potrzebuje kilku podpisów szefostwa. Bezsilnie czeka. Nic nam się dziś nie układa. Ten dzien nie wychodzi za dobrze.
W końcu nie wytrzymałam:
- Telefony, telefony - gdzie szukać was? - zanuciłam
Cisza.
- Gdzie oni są? Ci wszyscy nasi przełożeni eni, eni, eni! - nie wytrzymała MaryKate
Jakoś nam sie lepiej zrobiło na duszach.

Tego samego dnia wieczorem.
Dom, cisza, do pokoju wchodzi niespełna czteroletni Królik i na całe gardło wyśpiewuje:
- Ta piosenka jest pisana dla pieniędzy! Ta piosenka jest pisana dla pieniędzy! Ta piosenka jest...

A tak przy okazji najpiękniejsza moim zdaniem piosenka naszego świata też należy do nich. Nie. Tak właściwie należy już do nas wszystkich.